دور از جان شما!
خر قهوه اي؛ متاليكش خوبه!
زبان آميزاد سرمان نميشد كه « بابا جان اين خر زبان بسته تحمل شش تا بچه را با هم ندارد!»
ما فورا به آبا و اجداد خر قهوه اي استناد مي كرديم كه جد اندر جد، باركش بودهاند و وزن شش تا بچه براي خرهايي كه به صورت موروثي باركش اند؛ چيزي نيست...
عليرضا معمولا خر قهوهاي پير و زوار در رفته آقاجونش را بر مي داشت و دور از چشم آقاجون؛ مي پيچاند سمت خانه ما ...
خر بيچاره به محض ورود به حياط ؛ خاطرات دفعات پيشين جلوي چشمش ظاهر مي شد و
شروع ميكرد مثل كره خرهاي زبان نفهم دور حياط مي دويد و گاه گاهي جفتكي و عر و عوري!
اما ما كه خوب مي دانستيم به زودي اين خر پير و فرتوت از نفس خواهد افتاد و مثل دفعات پيشين با اكراه به سواري دادن به شش بچه تخس؛ تن خواهد داد.
خيلي آرام؛ خيلي با شخصيت مي ايستاديم كنار بالكن تا خر مزبور؛ بيهوده كاريهايش را تمام كند و برويم سروقت سواري گرفتن!
آن موقع راز آرامش پس از طوفان خر قهوه اي را نمي فهميديم كه چطور بعد از چند دور دويدن دور حياط؛ آنطور با متانت مي ايستاد تا ما يكي يكي سوارش شويم؟!
به هر حال؛ هرچه كه بود شش تركه مي زديم توي كوچه و هر بار هم خر نامرد(!) سر پيچ كوچه كه مي رسيد؛ يك دنده معكوس ميداد و چنان تيك آف مي كشيد كه هر شش تا بچه؛ هر كدام به يك طرف كوچه پرتاب مي شديم و خر مقتدر(!) را مي ديديم كه پيروزمندانه به طرف خانه آقاجون مي دود...
همزمان با دويدن هايش هم گاه گاهي عرعري ضميمه كار ميكرد كه ما خودمان را مي زديم به نفهميدن كه مثلا نمي دانيم داري به ما ميخندي؛ كره خر!
*****************
دور از جان تان... كافي ست در روزهاي ناراحتي؛ مثل همان خر قهوهاي قصه من باشيــــــــــــد...
صبور باشيد تا به پيچ تند سر كوچه برسيد...!!!
وقتي رسيديد بي معطلي تيك آف كنيد و مزاحمان زندگي تان را بريزيد پايين!
شايد مثال خوبي نبود؛ ... دور از جانتان!
کاریکاتورهای مطبوعاتی رضا باقری شرف